Skip to main content
De avonturen van Sterre Timmermans

Uitdeuken zonder spuiten? Een collega kreeg die behandeling zelf!

Home Uitdeuken zonder spuiten? Een collega kreeg die behandeling zelf!

Uitdeuken zonder spuiten? Een collega kreeg die behandeling zelf!

21/12/2022 | Leestijd: 3 minuten

Lieve lezers, 2022 loopt op z’n einde. En dit was toch wel een heel vreemd jaar, niet dan? De oorlog in Oekraïne, de torenhoge energieprijzen én Louis van Gaal die de WK beker niet thuisbracht; ik werd er in mijn jonge leventje niet vrolijk van!  Daarom heb ik heel veel respect voor speciaal onze Poolse vakmensen die met de oorlog aan hun grens toch maar hun gezin verlaten en bij ons komen werken. Petje af! Deze harde werkers zijn nu voor de kerst terug naar hun gezinnen en ik wens hen een heerlijke tijd toe.

Onze automonteurs, trotse vakmensen
Wisten jullie trouwens dat we ook vakmensen aan het werk hebben in de automotive? Dit is een hele andere tak van sport dan de bouw. Monteurs zijn zo’n beetje nóg moeilijker te vinden, maar wij hebben ze! Onze automonteurs zijn goed opgeleid, weten wat ze kunnen en zijn heel trots op hun vak en expertise. Maar sóms loopt die fierheid op hun kennis en kunde onderling net iets te veel op. Zoals laatst…

Kennis delen? Klappen velen!
In een garage zijn twee vakmensen van Haldu aan het werk. Ze hebben een elektrische auto onderhanden en tja, daar komt tegenwoordig meer elektronica bij kijken dan smeerolie, zullen we maar zeggen. Onze automonteurs volgen de ene na de andere cursus voor Tesla’s en andere merken en wedijveren onderling nogal met hun kennis op dit nieuwe terrein. Zo ook bij deze garage. De éne professional van dit ‘mobiliteitsduo’ is (of vindt) zich meer vakman dan de andere. Deze aardige topper genaamd Pawel uit Polen wil zijn kennis maar al te graag delen met de andere iets minder ervaren vakman genaamd Arpad uit Hongarije. Onze Oost-Europese Woeste Willem is hier helemaal niet van gediend en slaat de hulpvaardige Pawel op zijn Oost-Europese bakkes. Zeg maar: uitdeuken zonder spuiten!

Arpad maakt effe een proefritje…maar wel lang!
Direct daarna neemt Arpad de benenwagen en vlucht. De get-away car? De door Haldu Groep ter beschikking gestelde auto! Ja mensen, voordat je het weet sta je met je brave Haldu-nummerbord in het opsporingsregister van de politie! Eerst rijdt onze ‘Arpad de bokser’ naar zijn door Haldu netjes geregelde huisvesting (op precies 500 meter van ons kantoor!). Arpad voelt nattigheid (en niet van de motorolie dit keer). Hij besluit de mooie Haldu auto dan maar meteen te houden. Alsof het een proefrit is om een nieuwe auto uit te testen, rijdt Arpad kriskras rond: vanaf Groesbeek richting Mönchengladbach, dan richting Aken, vervolgens richting Spa. Toch handig, zo’n tracker in de auto…

Het wordt óf de garage óf de gevangenis!
Uit alle macht proberen we de klappenmonteur te bellen. Hij neemt inderdaad op, maar zegt niks. Kan ‘ie dan toch beter slaan dan praten? Uiteindelijk krijgt onze alerte collega Pompelia een brainwave en belt het oude moedertje van Arpad. Dat kán omdat we in onze bestanden van iedere vakman een noodnummer achter de hand hebben, in case of…Pompelia windt er geen doekjes om en zegt tegen de moeder dat dit diefstal is en dat Arpad daarvoor in de gevangenis kan komen. Pompelia’s aanbod is helder: het wordt óf de garage óf de gevangenis! Zoals het een goed moeder beaamt, belt ze haar zoon en spreekt hem wijselijk toe. De deemoedige Arpad geeft dit keer wel antwoord en zegt: igen, kedves anyám (Okay, lieve moedertje).

De lange ‘proefrit’ eindigt bij ‘Garage Haldu’
De berouwvolle Arpad besluit naar het dichtstbijzijnde politiebureau te rijden, dat is in dit geval in het Duitse Bittburg. Deze Oosterburen verwijzen de coureur naar de politie in Maastricht. Eenmaal daar aangekomen, geeft de politie aan dat hij de auto moet terugbrengen naar Haldu Groesbeek. Om 19.30 uur komt hij uiteindelijk aan in Groesbeek, na een lange dag onzekerheid. Natuurlijk vragen we Arpad waarom hij het nodig vond om een collega een APK’tje te geven in plaats van de auto? Zijn antwoord? Hij was bang geworden van zijn collega Pawel en deed daarom zo raar. Onze collega Konrad bracht Arpad vervolgens naar het station, maar vroeg zich wel af of dat veilig was 😊. Ja, zo zie je maar: we laten onze monteurs sleutelen aan onze auto’s, maar beslist niet aan elkaar! Er is toch al oorlog genoeg in de wereld, of niet dan?

Ik wens jullie allemaal heerlijke feestdagen toe en een vredig 2023! Laten we allemaal ietsje meer begrip voor elkaar hebben, dan komt het wel goed in deze rare wereld vol oliebollen.

Liefs Sterre