02/04/2026 | Leestijd: 2 minuten

Veel opdrachtgevers realiseren zich nog niet dat ze binnenkort toelating nodig hebben als ze personeel uitlenen.

Het zit vaak in kleine momenten.

Een opdrachtgever die terloops zegt:
“We lenen af en toe wel eens iemand uit.”

En dan blijkt dat ze geen idee hebben dat daar straks andere regels voor gelden.

Dat zijn van die momenten waarop je denkt:
hier gaat iets veranderen — en nog niet iedereen is zich daarvan bewust.

Werk is daar een goed voorbeeld van.
En vooral: hoe eerlijk dat werk geregeld is.

De afgelopen tijd hoorde ik meerdere verhalen van mensen die via een uitzendbureau werken. Flexibel, loyaal, altijd bereid om bij te springen. Maar ook afhankelijk van hoe goed alles achter de schermen geregeld is.

En eerlijk is eerlijk — dat was niet altijd even transparant.

Daar moet verandering in komen. Met de Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (Wtta).

Een hele mond vol, maar de kern is simpel:
uitleners mogen straks alleen nog personeel uitlenen als ze officieel zijn toegelaten tot de markt.
En bedrijven mogen alleen nog samenwerken met partijen die op die lijst staan.

Geen toelating? Dan geen samenwerking.

Wat opvalt, is dat veel opdrachtgevers nog niet beseffen dat deze wet óók voor hen geldt.
Want zodra je een vakkracht uitleent, ben je zelf ook een uitlener — en heb je dus toelating nodig.

Vanaf 1 juli 2027 start de beoordeling door de Nederlandse Autoriteit Uitleenmarkt. Zij houden ook een openbaar register bij — inzichtelijk voor iedereen.

En vanaf 1 januari 2028 wordt het echt concreet.
Dan gaat de Nederlandse Arbeidsinspectie handhaven en kunnen er boetes volgen.

Het klinkt misschien als iets administratiefs. Maar dat is het niet.

Achter deze wet zit iets groters.
De wens om werk eerlijker te organiseren.
Om beter zicht te hebben op wie wat doet.
En om mensen die via een uitlener werken beter te beschermen.

Want uiteindelijk gaat het daarom.

Niet om regels op papier,
maar om mensen die gewoon hun werk doen —
en erop moeten kunnen vertrouwen dat het goed geregeld is.

Misschien is dát wel de kern.
Dat we dit niet zien als “weer een nieuwe wet”,
maar als een stap naar een arbeidsmarkt die eerlijker, duidelijker en betrouwbaarder wordt.

Wilt u hier meer over weten? Ik denk graag met u mee.