🐾 Duca vertelt: “De directeur met een neus voor zaken”
WOEF. Aangenaam, Duca hier — groot, bruin, charmant en inmiddels ruim elf mensenjaren oud. Dat is, in hondentijd, een respectabele leeftijd. Noem het wijsheid, noem het ervaring… of gewoon: ik weet precies wat er allemaal te eten valt. Daarom zit ik op kantoor meestal vast — want als ik los zou lopen, waren de prullenbakken leeg en de bureaulades netjes open én weer dicht… alleen is die appel die er eerst lag dan ineens weg. En smaakte heerlijk. 😋
Ik ben vernoemd naar een Ducati — en geloof me, vroeger had ik ook datzelfde motorvermogen. Tegenwoordig rijd ik wat minder hard, maar mijn motor draait nog steeds soepel. Ik werk parttime: woensdag is mijn officiële kantoordag. De rest van de week besteed ik aan rust, reflectie en het perfectioneren van mijn dutjes.
Zelf vervul ik de functie van Directeur in Relaxmodus, met een specialisatie in Praktijk Speuren. Daarbij spoor ík – met mijn superneus – vermiste mensen op door hun geurspoor te volgen. Geen teamwork hoor; ik doe gewoon het echte werk. 👃
Tussen de speurmissies door houd ik toezicht op kantoor. En ja, ik geef toe: ik zit af en toe even op de directeursstoel. Officieel “niet toegestaan”, maar ach… met deze ervaring heb je recht op bepaalde privileges.
Na werktijd is het tijd voor ontspanning: wandelen, snuffelen en genieten van mijn welverdiende rust.
Dus ja, ik doe het rustig aan. Maar vergis je niet: als er iets te speuren valt, ben ík nog altijd de baas.
Laat de rest maar druk doen — ík heb alles al lang geroken. 👃🐾💼
