Caspar Jansen Archives | Haldu Groep

Column: DOORbouwen in het Oosten

Leestijd: 5 minuten

Diep in gedachten verzonken rijd ik de invallende duisternis in op de A28 richting Nijkerk. Ik passeer het hoofdkantoor van VolkerWessels op het Podium in Amersfoort. Mijn gedachten dwalen af naar mijn naderende afscheid van Haldu Groep, maar nog veel meer naar deze column die sinds 2008 in Bouwen in het Oosten verscheen. Mijn insteek al die jaren? Het professioneel belichten van de arbeidsmarkt, maar wel persoonlijk. Serieus maar altijd gelardeerd met een knipoog naar de realiteit van alle dag. Zo begon mijn column steevast, dus ook deze laatste…

En nu het moment daar is, besef ik pas echt dat afscheid nemen best wel een dingetje is. Want afscheid van u nemen met deze column deed ik al eerder in 2016. Maar ik kwam ook weer terug, “want hij werd zo lekker goed gelezen”, aldus de redactie van Bouwen in het Oosten. En dus pakte ik de pen weer op. Want stiekem was ik er toch ook wel trots op dat zoveel lezers afstemden op deze column. Daar schrijf je ‘m immers voor.

En als ik dan toch zo terugdenk, immers een file is geduldig, dan mijmer ik over wat er goed ging, maar zeker ook wat er niet goed ging. En dan heb ik het niet alleen over Bouwen in het Oosten. Want in mijn columns schreef ik over wat ik dagelijks meemaakte en meekreeg uit de wereld. De bouwwereld en ook de wereld daarbuiten. En dat was nogal wat.

Verbale gevechten

En wat ging er dan niet goed? Och zoveel, ik denk dan aan onder meer aan de (verbale) gevechten met de vakbonden CNV en FNV die strijden voor de rechten van de werknemer en een vaste baan. Hoe vaak verschenen er geen artikelen in de media? Nog recent sprak het CNV haar schande uit over hun in mijn ogen verkeerde inschatting dat uitzendkrachten op het bestaansminimum leven. Via Bouwen in het Oosten heb ik er meteen een column over geschreven die u terug kunt lezen in de vorige editie van dit magazine. Ook probeerde ik voor de zoveelste keer in contact te komen met hun vertegenwoordigers. Maar dan geven ze niet thuis, een soort voortdurende communicatieve ’staking’. En mijn column opnemen in de Cobouw werd ook al geen succes. Die column zou te commercieel zijn en niet bij de doelgroep passen. Begrijpt u het nog?

Veel woorden

Wat ook lang niet altijd goed ging, was het aantal woorden in deze column. 750 maximaal, zei Gerard van Leeuwen altijd. Toch slaagde ik er dan weer in om een podium van twee pagina’s te reserveren. Hij zal regelmatig de haren uit zijn hoofd hebben getrokken. Op de foto bij zijn column aan het begin van dit magazine, kunt u zien welke wissel dit heeft getrokken. Sorry Gerard, ik ben nu eenmaal een man van veel woorden.

Trots

Maar er is ook heel veel om trots op terug te kijken. De oprichting van mijn bedrijf vanaf de spreekwoordelijke zolderkamer, het aannemen van een veel te groot werk dat mij aanvankelijk bijna de kop kostte. Echter, dankzij de hoofduitvoerder op dit werk werd hiermee de basis gelegd voor een intensieve maar bovenal mooie samenwerking. Rik bedankt. De fusie van individuele organisaties tot Haldu Groep, de samensmelting niet alleen van bedrijven met een bewezen track record maar veel meer nog van mensen uit verschillende windstreken. Het prachtige life time netwerk dat ik heb opgebouwd van mensen, ieder met hun eigen verhaal met wie ik lief en leed heb gedeeld.

Kers op de taart

Maar de ultieme kers op de taart? Natuurlijk, de overname van Haldu Groep door het Belgische Gimv/IMPACT eerder dit jaar. De schouders er onder met een club van mensen met wie wij snel een goede klik hebben opgebouwd, zodat we verder kunnen met bouwen in het oosten maar ook in het noorden, westen en zuiden van ons land. Onderweg naar morgen, onderweg naar de toekomst met recentelijk weer hele nieuwe uitdagingen aan de horizon. Ik ga deze niet benoemen, u kent die al.

Het is tijd…

En nu maakt een soort van lichtheid, en misschien ook wel van opluchting, zich meester van mij. Geen deadlines meer, geen druk meer van onderwerpen verzinnen op het laatste moment… want waar is een deadline anders goed voor? Het is tijd voor De Nieuwe maar ook tijd voor De Oude. Kortom, het is de hoogste tijd voor de toekomst. Want in de toekomst is alles beter, toch?

Kortom, het is tijd voor DOORbouwen met Danny in het Oosten. Uiteraard spreek ik hier over Danny van Hal, inmiddels mijn oud compagnon én directiekracht. Samen met Haldu Groep koerst hij nu verder op zijn eigen kompas. Verder met nieuwe columns die anders gaan worden, en die wél zullen passen op één pagina. En zeker worden geschreven vanuit zijn hart én met een frisse openheid en transparantie, maar nog steeds met een knipoog naar de realiteit van alle dag.

column caspar

En ik? Ik ga ook verder met de toekomst en neem afscheid van u en van mijn columns die ik sinds 2008 met liefde en plezier voor u heb geschreven. Ik begon deze column op het Podium in Amersfoort en ik eindig deze jarenlange columnreeks door dank te zeggen aan Gerard van Leeuwen en Frits Visser die mij jarenlang hebben geduld op hún podium. Het podium van Bouw in het Oosten.

En tot slot? Helaas, Gerard, ook in de allerlaatste column lukte het weer niet. 905 woorden. Hoe kan het ook anders.

Danny, the stage is all yours.

Caspar Jansen

Ontvang gratis nieuws en informatie

Vul het formulier in en je ontvangt gratis nieuws en informatie in je mailbox.

Contactgegevens

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Het water staat ons aan de lippen. Wie krijgt er voorrang?

Leestijd: 5 minuten

Vergeet dat hele mediacircus rondom de afschaffing van de dividendbelasting. Klein bier van een stel Haagse achterkamertjes zeurpieten. Er is iets véél meer urgent aan de hand in dit mooie land. Ik zeg u: het water staat ons aan de lippen. Is dat bij een scheepsramp het geval? Dan geldt nog steeds het adagium: vrouwen en kinderen eerst. Maar de urgentie van wat ik u nu ga uitleggen, is zelfs nog vele malen groter! Ik durf zelfs te zeggen… vaklieden eerst! Een gedurfde stelling die ik ga onderbouwen met argumenten net zo zwaar als de basaltblokken onder onze Afsluitdijk!

Het VN-rapport van oktober kwam bij mij als een mokerslag binnen. En ik vrees bij u ook. Het is niet vijf voor twaalf, maar inmiddels kwart óver twaalf! Als we niets doen aan de opwarming van de aarde, klotst over enkele decennia het water tot aan Amersfoort de woningen binnen. Sterker nog: de toenemende hoeveelheden water die onze nationale trots, de Afsluitdijk, krijgt te verstouwen, zijn nú al immens. Om te voorkomen dat u al binnen enkele jaren via de radio te horen krijgt dat de Afsluitdijk niet begaanbaar is doordat er meer water overhéén klotst dan er onderdoor, bouwt een stoer Nederlands consortium aan een uniek en urgent project. Dit stukje Hollands watervakmanschap zorgt er mede voor dat het water uit het IJsselmeer beter in de Waddenzee gespuid kan worden en wij gewoon over de dijk kunnen blijven rijden. Ook als de weersomstandigheden tegenzitten.

Verstevig ‘de dijken op de arbeidsmarkt’

Niet alleen is met dit project heel veel geld gemoeid, en nu kom ik op mijn punt, ook zijn er schier onafzienbare hoeveelheden vakmensen voor nodig. U weet het: in de crisis van 2008 hebben we er 75.000 zomaar (moeten) laten lopen! Haldu Groep roept al jaren om een versteviging van ‘de dijken op de arbeidsmarkt’. We roepen niet alleen. We werken al jaren als een Hans Brinker aan het dichten van het gat in de dijk, waardoor er nog meer bouwervaring wegspoelt. We investeren in opleiding en zetten alles op alles om de allerbeste vaklieden uit Nederland en het buitenland te halen. Wist u dat wij nu zelfs al toppers uit Italië met succes in Nederland op bouwprojecten plaatsen? Capito!

Haldu Groep pakt aan en pakt dóór

Haldu Groep staat vanuit deze nood dan ook vooraan om mee te doen met de op handen zijnde samenwerking met Eures, het Europese portaal voor beroepsmobiliteit. Middels deze samenwerking proberen wij mensen uit de EER, en vooralsnog ook Italië, op te warmen voor een baan in Nederland. Hierbij uiteraard rekening houdend met de taalbarrière, hun achtergrond en cultuur. Kortom, van torenhoge Italiaanse werkeloosheid onder bouwvakkers naar de punctualiteit en de sfeer van ‘afspraak is afspraak’ op de Nederlandse bouwprojecten. Maar dat vereist van ons ook aanpassingsvermogen. Wij hebben geen mensen meer met al die grote projecten in Nederland die door honderden vaklieden moeten worden bemand. Hoe gaan we dat doen? Welke samenwerking is hier voor nodig? En hoe gaan wij in vredesnaam al die mensen huisvesten? Wij hebben uiteraard (een deel van) de oplossing, maar we kunnen het niet alleen. Een deel van die oplossing is bijvoorbeeld om de samenwerking te zoeken met opleiders als ReVaBo en Bouwmensen. Als het goed is, gaan wij nu snel de eerste statushouder bij een van onze opdrachtgevers plaatsen. Maar dat gaat allemaal niet zo maar en hier is veel uithoudingsvermogen en creativiteit voor nodig. Om nog maar niet te spreken over of onze inspanningen allemaal wel schaalbaar zijn. Maar iets begint altijd met niets.

Trots en bevreesd tegelijk

Als ik kijk naar welke overheidswerken er, naast de Afsluitdijk, nog aankomen, dan zal er een ongekende hoeveelheid vaklieden extra nodig zijn. Neem alleen al de ambitieuze plannen om onze snelwegen te verbreden of het arbeidskrachten verslindende project voor de bouw van de allergrootste zeesluis in IJmuiden. Of ga eens kijken welke mega bouwprojecten er nu al op de Zuidas plaatsvinden. En dan heb ik het nog niet eens over de betere bereikbaarheid van de A10, die de Zuidas doorkruist; een project van circa 2 miljard euro dat de komende jaren gerealiseerd gaat worden. Als je gaat kijken en er middenin staat, geloof je echt je ogen niet.

Zo bezocht ik recentelijk nog een aantal van onze medewerkers die voor Pleysier Bouw werken aan de realisatie van weer een nieuwe Van der Valk vestiging, aan diezelfde A10. “Een prachtig stukkie betonwerk”, zo noemt Ron Janssens, hoofduitvoerder en Zuidas bouwdeskundige, dit imposante bouwwerk. Met veel gevoel voor understatement, want ik geef het u te doen. Enerzijds ben ik er trots op dat wij dit allemaal in ons kikkerlandje voor elkaar boksen. Anderzijds slaat mij de schrik om het hart als ik aan de taak denk om voor al die werken gekwalificeerde werklieden te werven en te selecteren.

De congestie staat voor deur

Ik voorspel u, en u mag mij eraan houden, dat in de jaren 2020-2021 de congestie op de Nederlandse bouwmarkt een proportie aanneemt waarbij geen laxeermiddel meer helpt! En dan noem ik u, naast al deze megaprojecten, nog niet eens alle commerciële bouwprojecten in Nederland die ook om arbeidskrachten schreeuwen, zoals de broodnodige bouw van woningen om de huur- en koopmarkt eindelijk vlot te trekken.

Uw handen in de dijk van Hans Brinker zijn hard nodig!

Ik zei u in het begin: het water staat ons aan de lippen. Dit bedoel ik letterlijk door de almaar stijgende waterspiegel én het toenemende gebrek aan vakmensen om ál die Hollandse werken aan te kunnen. Mijn pleidooi? Samenwerking! Kijk niet alleen naar uw eigen geld. Dat doe ik ook niet. We moeten samen kijken naar de toekomst, met Eures en met de ReVaBo’s en Bouwmensen van deze wereld, maar ook mét onze opdrachtgevers! Het gaatje van Hans Brinker in de dijk van de arbeidsmarkt is verworden tot grote gaten. En ik heb slechts twee handen. We hebben dus alle handen keihard nodig om die te dichten! En dat vraagt om Nederland brede oplossingen. Alle hens aan dek dus.

Hoezeer het water ons ook aan de lippen staat: onze samenwerking met u zal nooit uitmonden in water naar de zee dragen! Hollanders vinden altijd een oplossing, want ons water kruipt altijd waar het niet gaan kan! Dat dan weer wel.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Ontvang gratis nieuws en informatie

Vul het formulier in en je ontvangt gratis nieuws en informatie in je mailbox.

Contactgegevens

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Mag het voortaan weer over de inhoud gaan?

Leestijd: 4 minuten

Mag het voortaan weer over de inhoud gaan? En met ‘voortaan’ bedoel ik nadat u éérst van een heerlijke vakantie heeft genoten!

Terwijl ik deze column schrijf, zit onze minister-president Mark Rutte in het vliegtuig naar Washington voor een meet & greet met cowboy Donald Trump. Als je Googelt op dit item, krijg je geen berichten over de inhoud van deze meeting, maar veel meer een stortvloed van artikelen die Rutte adviseren hoe hij zich moet gedragen tegenover Trump.

De beruchte, dominante handdruk van Trump komt in allerlei filmpjes voorbij. Vooral columnisten adviseren Mark Rutte ongevraagd over hoe hij dit dwingende gebaar moet zien te pareren. Ook lees ik adviezen zoals: “Mark, wees geen schoothondje bij Trump.” Ik ben de eerste om toe t geven dat lichaamstaal in onze zakelijke communicatie het leeuwendeel uitmaakt van de dialoog.

Natuurlijk, ik probeer ook altijd alert te zijn op de lichaamstaal van mijn gesprekspartner. Maar graag houd ik hier een vurig pleidooi voor meer aandacht voor de inhoud. En als het om de inhoud gaat, dan gaat het om het feit dat wij met € 300 miljard de derde investeerder in zijn land zijn, en niet slechts een mak kalf die hij met zijn lasso kan bedwingen. Wij weten echt wel wat het inhoudt als het over de inhoud gaat. Geen schoothondje dus, maar een land met inhoud dat zelf ook gewend is om een stevige hand te geven. Hands up voor Nederland dus.

Het gaat voortaan om wat er wérkelijk gebeurt

Ik geef u een voorbeeld in relatie tot het eveneens actuele WK. We doen niet mee. Maar bijzonder interessant dit keer is de officiële invoering van de videoscheidsrechter, ofwel VAR (Video Assistant Referee). Dit is een official die de scheidsrechter in het veld assisteert en op diens verzoek beslissingen opnieuw beoordeelt met behulp van camerabeelden. De videoscheidsrechter is een volledig gekwalificeerde scheidsrechter. Deze nieuwe functionaris juich ik van harte toe in het voetbal.

Hij of zij gaat eindelijk een eind maken aan al die quasi-boze, non-verbale en verbale schermutselingen in het veld tussen verongelijkte spelers en de scheidsrechter. Al die handgebaren, boze blikken naar de scheids en vergeefs ten hemel geheven armen kunnen naar de coulissen in het voetbaltheater. De videobeelden geven voortaan een eerlijk en klip en klaar beeld van wat er wérkelijk gebeurde in het veld.

Bij het tennis allang ingevoerd, onder andere gestimuleerd door de ‘onredelijke’ scheldpartijen van John McEnroe. Weet u nog? “That ball was in!” Ik zie nu al dat er minder wordt gemekkerd in het veld. Kortom, focus op de essentie van het spel, of om in de woorden van wijlen Ernst Happel te spreken: “kein Keloel, Fussbal spielen.”

De onbetrouwbare overheid is ‘uit vorm’

En over ‘Keloel’ gesproken; de door mij genoemde VAR deed mij denken aan die ándere VAR: de verklaring van zelfstandigheid in de arbeidsrelatie met ZZP’ers. Minister Wiebes kwam met de wet DBA. Door de wet DBA zijn opdrachtgevers verantwoordelijk gemaakt voor de fiscale gevolgen van hun arbeidsrelatie met een ZZP’ers. Het werd gebracht als een aardverschuiving. Verleden week werd duidelijk dat de overheid, die geloofwaardig moet zijn, zo leren wij altijd, inmiddels 0,0 heeft gehandhaafd op de wet DBA. Zelfs niet bij bedrijven waarbij het flagrant duidelijk was dat zij op basis van schijnconstructies werken met ‘ZZP’ers’.

Wat is hiervan het signaal vanuit de overheid? Ik vertel het u: we maken de ondernemers en ZZP’ers ‘voor de vorm’ bang met de wet DBA, maar controleren niet op de inhoud. Een slechte zaak, want het dwarsboomt het echte zelfstandig ondernemerschap in Nederland. Slecht voor de ‘goede’ ZZP’ers die hun zaakjes wél netjes op orde hebben, maar ook slecht voor de schijnzelfstandigheden die het predicaat zelfstandig ondernemer eigenlijk niet mogen dragen. Maar de overheid verzuimt om op de inhoud te checken. Veel ‘Keloel’ dus weer en geen daden. En we weten niet waar wij aan toe zijn.

De inhoud wordt altijd bewezen, vroeg of laat

Nu de economie op volle toeren draait, is elkaar beoordelen op de inhoud en niet alleen op de buitenkant urgenter dan ooit. Want als de druk op de markt hoog is, hebben we niets aan loze beloften voor de vorm, maar hebben we hard bewijs nodig op de inhoud.

Jarenlang heb ik gehamerd op het belang van meer aandacht voor een hogere instroom van vaklieden. Haldu Groep voegde de daad bij het woord en verlegde de focus onder meer naar de instroom van vaklieden uit de Oost-Europese landen. En met succes. Deze week hoorde ik op de autoradio dat het grote werk voor de Aanpak Ring Zuid rondom Groningen in het gedrang komt door een gebrek aan vakmensen. En dan heb ik het met u toch al een aantal keren gehad over de noodzaak van samen opleiden, toch? Zullen we samen aan die woorden nu eindelijk ook eens inhoud geven?

Waar gaat het alweer om in uw leven?

De moraal van mijn verhaal? De kracht van werken op de inhoud is dé trend voor de komende tijd. Dus beloftes nakomen, doen wat je zegt wat je gaat doen. Zonder opsmuk, zonder gebakken lucht. Deze overdenking geef ik graag iedereen mee. Een periode van ontspanning waarvoor door iedereen in de bouwbranche ongelofelijk hard is gewerkt. De boog kan ontspannen, de druk van de ketel. Tijd om ook te reflecteren waar het ook alweer om gaat in uw leven. Inderdaad, de inhoud!

En met al die mooie zomerse dagen die al achter ons liggen, wens ik u graag een heerlijke vakantie toe en hoop u weer te zien en te spreken in de volgende Bouwen in het Oosten. Geen uitspraak voor de vorm, maar een die ik inhoudelijk volledig meen!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: De spagaat waarin we ons bevinden

Leestijd: 5 minuten

Wie wil onze buitenlandse vaklieden als bouwvakker op het werk? 100% ja! Wie wil onze buitenlandse vaklieden als buurman? 100% nee!

Poolse (en alle andere buitenlandse) vaklieden aan onze huizen laten bouwen, vinden we inmiddels heel normaal. We moeten wel. Want welk onderzoeksrapport je er ook op naslaat, het tekort aan ervaren of goed opgeleide jonge Nederlandse bouwvakkers halen we de komende jaren eenvoudigweg niet meer in. Ik heb er al diverse malen over geschreven c.q. voor gewaarschuwd in deze column. Maar om diezelfde arbeidsmigranten vervolgens in onze huizen laten wónen, stuit op weerstand. Maar dit is wel wat er keihard aan de hand is in dit land. En u verneemt deze berichten inmiddels bijna elke week in de landelijke media. Over de tekorten aan vakbekwaam personeel in alle sectoren, als ook de regelmatige overlast die door deze arbeidsmigranten overal in Nederland wordt veroorzaakt. Een beste spagaat.

Jonge Nederlanders zien de bouw steeds minder als veelbelovend carrière pad. Liever verzetten zij virtueel werk. Dus halen we vaklieden uit bijvoorbeeld Polen. Want die Afsluitdijk moet straks natuurlijk wel gerenoveerd worden. En de nieuwe sluizen in Terneuzen en IJmuiden moeten open! Of wat dacht u van al die jonge gezinnen die in veel te dure huurwoningen zijn blijven steken en willen doorstromen naar een betaalbare koopwoning?

Bouwen zúllen we…

… leggen onze opdrachtgevers ons op. Daarbij beleefd doch dringend wijzend op onze inspanningsverplichting die wij met de nota bene door onszelf zwaarbevochten raamcontracten zijn aangegaan. Dus zoeken wij over de grenzen naar de beste vaklieden en halen we deze naar Nederland. Met deze mensen, met hun eigen cultuur, gedrag en gewoonten, gaan wij vervolgens het werk klaren. Deze nieuwe collega’s moeten wij conform het SNF (Stichting Normering Flexwonen) keurmerk netjes huisvesten, en terecht overigens. Doe namelijk een ander niet aan wat u zelf ook niet wilt, weet u nog? Maar huisvesting is op dit moment een net zo grote uitdaging als het vinden van geschikte arbeidskrachten, verzeker ik u. Dit huisvestingstekort wringt, omdat wij in Nederland, nu de economie weer aantrekt, een groter beroep moeten doen op arbeidsmigranten. Nogal een spagaat die behoorlijk pijn begint te doen in de liezen! De rek is er uit, zullen we maar zeggen.

Moeilijke bewoners, hoge huren

Okay, de klus kan doorgaan, aannemer blij, maar de hoeveelheid problemen die we importeren, daar helpt geen Mexicaanse Trump muur tegen. Buitenlandse vaklieden veroorzaken regelmatig problemen door ‘grensoverschrijdend’ gedag. Ze laten hun woningen vaak niet schoon achter, hangen in woonwijken op straat en sluiten vaak een te diepe vriendschap met mijnheer Heineken. De goede niet te na gesproken! Maar of je nu een nette Pool bent of niet: Haldu Groep moet voor hun huisvesting hoge huren betalen die niet in verhouding staan tot de economische prestatie die zij kunnen leveren. Ik geef u de cijfers: volgens expertisecentrum Flexwonen is er een tekort van 100.000 geschikte woonplekken voor arbeidsmigranten uit Oost- en Zuid-Europa. Er zijn ruim 400.000 van deze arbeidsmigranten in Nederland. Een kwart daarvan verblijft op plekken waar het eigenlijk niet kan. Bijvoorbeeld met te veel mensen op één kamer. Dat deden we in de jaren ’60 met Italianen die hier kwamen werken, maar dat kan nu absoluut niet meer. We moeten niet vergeten dat de arbeidsmigranten die hier komen werken in hun land van herkomst vaak al een bepaalde mate van welvaart zijn gewend. Maar mark my words, als wij in Nederland niets doen aan dit schrijnende tekort, dan hebben wij binnenkort de Polen aan het dansen. En van dat dansen worden u en ik niet vrolijk.

Meedenken móet!

Kortom, er is een enorme krapte op de markt voor huurwoningen, de huurprijzen rijzen de pan uit en áls we dan betaalbare woningen vinden, zegt de buurt: liever geen Polen hier! Sterker nog: ook gemeenten komen in het geweer tegen teveel arbeidsmigranten in een bepaalde wijk, zoals de gemeente Tiel. Vaak veroorzaakt door klachten over overlast. Zo heeft Tiel vorige maand de regels aangescherpt om het aantal huizen met arbeidsmigranten in te perken in de gemeente. Ik geef hen geen ongelijk, maar betreur het dat diezelfde gemeenten niet meedenken over alternatieven. Want ze willen wél nieuwbouw voor hun jongeren en zorgwoningen voor hun senioren! En die woningen zullen door onze opdrachtgevers met hun stijgende productievolumes zonder arbeidskrachten moeten worden gerealiseerd. Of toch niet?

Uiteraard zit Haldu Groep niet stil!

U kent ons als actieve problem solvers. We zijn recent bijvoorbeeld een sollicitatieprocedure opgestart om een functionaris aan te stellen die de woningproblematiek rondom onze buitenlandse vakkrachten in goede banen gaat leiden. U begrijpt het, weer extra kosten. De kosten gaan voor de baten uit, zullen we maar zeggen. Oh ja, en dan hebben wij het nog niet eens gehad over veilig en gezond werken met mensen die onze taal niet spreken. Laat staan dat wij er voor moeten waken dat wij geen nationaliteiten aan elkaar koppelen die elkaar van oudsher niet kunnen velen, een soort Nederland-Duitsland dus. Zie hier de dagelijkse uitdaging van de hedendaagse uitzender van vakkrachten in de bouw en techniek. We doen het met liefde, maar ik vraag u: wat heeft dat eigenlijk nog met onze core business te maken… of de uwe? Ik begin het mij af te vragen en dan heb ik het nog niet eens over het prijsopdrijvende karakter die de bouwer moet verdisconteren in zijn aanneemsom.

Haldu Groep heeft een idee, doet uw gemeente mee?

Mijn advies is dat gemeenten creatiever worden en tijdelijke woningen plaatsen aan de rand van bedrijfsterreinen en in buitengebieden, zoals in weilanden. Voorzien van comfort en voorzieningen die wij ook normaal vinden. Denk aan mobiele chaletparken buiten de nabijheid van woonwijken. Die ruimte is er in Nederland volop! De eventuele overlast raakt de burgers veel minder, de arbeidsmigranten kunnen we een verblijf op niveau aanbieden en het bouwwerk in vaak diezelfde gemeenten kan gewoon doorgang vinden. Welke gemeente pakt deze suggestie op? Welke gemeente komt hierover bij Haldu Groep ‘Pool’shoogte nemen? Wordt vervolgd!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Ontvang gratis nieuws en informatie

Vul het formulier in en je ontvangt gratis nieuws en informatie in je mailbox.

Contactgegevens

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Nieuwe cao voor de bouw, ruim 5% loon erbij

Leestijd: 2 minuten

Werkgevers en vakbonden in de bouw zijn het eens geworden over een nieuwe cao. De lonen gaan structureel omhoog met 5,35% en bedrijven en de vakbeweging gaan zich inspannen om nieuwe mensen te werven. De cao is geldig tot 31 december 2019.

Volgens Bouwend Nederland, de vereniging voor bouw- en infrabedrijven, past het onderhandelingsresultaat in deze tijd waarbij er vooral wordt geïnvesteerd in mensen. Dit is volgens Bouwend Nederland noodzakelijk en ook weer mogelijk.

Toenemende werkgelegenheid

Iedereen weet dat de economie weer aantrekt en er weer werk voor bouwbedrijven is. Maar door de zware jaren hebben veel vakkrachten de sector verlaten. De cao-afspraken weerspiegelen volgens de branchevereniging de gezamenlijke wil om de sector nog aantrekkelijker te maken voor jongeren, zij-instromers en mensen die de bouw- en infra eerder hebben verlaten.

Vakbond

FNV Bouwen & Wonen is blij dat er is afgesproken dat bijna alle afspraken in de bouw-cao ook voor uitzendkrachten gelden, inclusief pensioenafspraken. “Gelijk loon voor gelijk werk dus”, laat de vakbond op haar website weten. Daarnaast is de vakbond blij dat er is afgesproken dat zowel werkgevers en werknemers gezamenlijk op gaan trekken richting de overheid om te pleiten voor een regeling voor een flexibele AOW, ingaand na 45 gewerkte jaren.

Veiligheid

Op het gebied van veiligheid zijn er afspraken gemaakt over een zogenaamde ‘bouwspraak’, bestaande uit woorden en pictogrammen die iedereen op de bouwplaats moet kennen.

Positief

Caspar Jansen, directeur van Haldu Groep, is positief over de nieuwe cao. “Ik ben het er namelijk mee eens dat het een van de manieren is om mensen weer te interesseren voor de bouw. Haldu Groep conformeert zich aan de Inlenersbeloning. Het is dus een goede ontwikkeling die naar mijn verwachting gaat bevorderen dat niet alleen de nieuwe lichting maar ook de zij-instromers zich zullen melden voor een baan bij Haldu Groep om vervolgens te werken voor prachtige bouw- en aannemingsbedrijven in Nederland.”

Concrete invulling

De structurele loonsverhoging van 5,35 % wordt gefaseerd ingevoerd. De eerste verhoging van 2,35% is op 1 augustus 2018 en de tweede verhoging van 3% is op 1 juli 2019.

Lees hier het gehele ondertekende onderhandelingsresultaat.

nieuwe cao

Ontvang gratis nieuws en informatie

Vul het formulier in en je ontvangt gratis nieuws en informatie in je mailbox.

Contactgegevens

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Het gezaghebbende EIB rapport over de bouwarbeidsmarkt?

Leestijd: 5 minuten

Iedereen kent Willem Holleeder, maar één van zijn medekompanen in de beruchte Heineken ontvoering is minder bekend. De bijnaam van deze Mokumse handlanger was ‘Remmetje’. Omdat hij bij elk idee van de bende automatisch op de rem trapte, tegenwerkte en nee zei. Soms heb ik het idee dat ik die bijnaam aan het CNV en de FNV wil geven! Niet omdat ze een bende zíjn, maar er wel een van máken! Juist nu vakbond minnend Nederland gevaarlijk in een luxe slaap sust door de economische groeiberichten, zet ik er de hakbijl in. Ben ik een spelbreker op ons economisch walhalla feestje? Ik had het ook liever anders gezien, maar ik ben het aan mijn stand verplicht. Als bouwkruisvaarder voel ik mij hiertoe geroepen, in een tijd waarin het Heilige Bouwland binnen handbereik ligt, maar waarin de vakbonden voortdurend remmen, obstakels opwerpen en de landsgrenzen overdreven bewaken.

We geven wel af op Trump met zijn muur tussen Amerika en Mexico, maar realiseer u wel dat ons eigen CNV ook een rem op de arbeidsmigranten wil. Dit is geen fake news, á la Trump. Het is controleerbaar en het AD besteedde er een heel artikel aan. Als bouwridder te paard heb ik uiteraard de beschikking over een goed doortimmerd pamflet dat mijn boude stellingen rechtvaardigt. Real news! De Stichting Economisch Instituut voor de Bouw (EIB) bracht in december 2017 een cruciaal rapport uit, te weten ‘Trends op de bouwarbeidsmarkt 2017-2022’.

De cijfers liegen er niet om. Ik geef u de meest pijnlijke feiten die zij onderzochten. Wellicht kunt u deze column even doormailen naar het CNV en het FNV? Want ik heb sterk de indruk dat zij dit doorwrochte onderzoek onterecht in de bak fake news hebben gedeponeerd. Ook heb ik de neiging te denken dat de beide letters ‘NV’ in hun naam geen toeval kunnen zijn: Naamloze Vennootschap. Ofwel, hard roepen en heel lastig ter verantwoording te roepen!

Slechts 3.000 werkelozen om aan de vraag van 135.000 bouwvakkers te voldoen

Dit is wat het EIB keihard heeft vastgesteld: de bouwproductie groeit 12,5% voor de komende jaren. Van het bouwplaats personeel in de uitvoerende bouw stroomt door arbeidsongeschiktheid of pensionering naar verwachting 3,5% uit. Vaklieden met jarenlange ervaring die niet meer terugkeren in de bouw. Volgens het EIB rapport moeten in de periode 2018-2022 bijna 135.000 personen de bouwsector instromen om aan de verwachte productievraag te kunnen voldoen. Wat is dan het aandeel van nieuw instromende werknemers als het gaat om werkelozen? Volgens het EIB gaat het om 9.000 werkelozen waarvan de helft 55 jaar en ouder is. Maar… volgens het EIB is slechts een derde ook écht inzetbaar, dus zo’n 3.000 mensen. Kortom, slechts 3.000 werkelozen om aan de onderzochte vraag naar bouwvakkers te voldoen!

Werkelozen inzetten? Haldu Groep kijkt niet werkeloos toe

Uiteraard heet Haldu Groep deze 3.000 mensen van harte welkom. Sterker nog: inmiddels werken er bij Haldu Groep al vier recruiters die dag in dag uit aan de telefoon zitten om ook in deze doelgroep te werven en te selecteren. Maar met deze 3.000 mensen redden we het in Nederland niet als het gaat om het mobiliseren van duizenden en duizenden mensen. En door nú mensen op te leiden kom je er de eerstkomende vier jaar ook niet, want dat is nou juist de tijd die staat voor opleiden en werkervaring opdoen. Van een leerling-timmerman mag je nog geen topproductie en kwaliteit verwachten. Conclusie: met alleen opleiden van jong talent en de inzet van werkelozen lossen wij de vraag niet op.

Niet praten over straks, maar nu doen

We hebben NU een productieprobleem en niet straks. Dus wat is ons credo? Schouders er onder en werven onder goedwillende werkelozen, Brexit-Polen, Roemenen en Bulgaren, 55-plussers en statushouders, samen met alle andere doelgroepen die weten van aanpakken en het tekort aan geschoold personeel met ons willen oplossen. Dus zoeken wij ons heil, naast de Nederlandse vakman, vooral in de werving en selectie van buitenlandse arbeidskrachten. Nee, niet omdat ze zo lekker goedkoop zijn. Immers, Haldu Groep hanteert de Inlenersbeloning en is volledig gecertificeerd zodat er ook op wordt gecontroleerd op de toepassing van de Nederlandse wet- en regelgeving.

Onze kosten gaan voor de buitenlandse baat

Bovendien, de kosten om deze doelgroep te blijven vinden, worden steeds hoger omdat de mensen netjes gehuisvest moeten worden. Ze komen hier niet om alleen maar te slapen, maar ook om te wonen gedurende de periode dat zij hier werken. Hoe meer buitenlanders naar Nederland, hoe schaarser het aanbod van verblijfslocaties, hoe hoger de kosten van Inkoop. Hoezo tel uit je winst? En dan heb ik het nog niet eens over de kosten die je moet maken om deze mensen te vinden. Denk aan recruitmentkosten, online marketingkosten en kosten van personeelsbemiddeling. Hier wordt nooit over geschreven, en nu dus wel…

De daad bij het woord

Haldu Groep blijft ook gewoon doorgaan met de werving van vaklieden waarbij het niet uitmaakt waar ze vandaan komen. Als ze maar mentaliteit en kennis en kunde aan de dag leggen. We voegen de daad bij het woord. Investeren in opleidingen en investeren in echte banen. En langdurige of zelfs vaste contracten gaan we daarbij echt niet uit de weg. Maar dan moet er wel een transparante pool zijn waarin wij naar talent kunnen vissen in plaats van er naar te fluiten. Over fluiten gesproken: wie fluit de CNV en FNV nou eens terug met al dat geweeklaag over gebrek aan ‘echte banen’?

Kortom. We zijn trots op ons stevig opgebouwde imago van Persoonlijke Personeelsbemiddelaar. En we doen er ook alles aan om dat zo te houden, maar we maken dan wel praktisch gebruik van alles wat in Nederland is toegestaan als het gaat om het vinden van mensen. Daarbij verliezen wij onze maatschappelijke rol nooit het oog. En laten we wel eerlijk blijven. Onze klant vraagt om steeds grotere aantallen vaklieden om te beantwoorden aan de stijging van het productievolume. Dus moeten alle zeilen worden bijgezet. MVO, ja maar daar voeg ik aan toe: MVK. Mentaliteit, Vaardigheid, Kwaliteit.

Het was mijn bedoeling om mij in deze eerste column van het nieuwe jaar in serene bewoordingen tot u te richten. Helaas, de actualiteit dwong mij meteen alweer om op de barricade te springen, maar je wordt er wel lekker fris en zo scherp als een mes van. Met dank aan het CNV.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Donker december. Mijmeren mag. Mijmert u mee?

Leestijd: 6 minuten

December, maand van feest en licht, van gezelligheid met familie en vrienden, van eten en drinken, van vakantie en rust. Maar ook van stress omdat we met z’n allen in de file voor de kassa van de supermarkt staan om de boodschappen in te slaan voor de gerechten die wij nog nooit hebben gemaakt en die vervolgens roemloos mislukken. Maar december is toch zeker ook een maand van bezinning, van terugkijken en van stilstaan bij diegenen die ons zijn ontvallen.

Zij die ons ontvielen

Wat te denken van Al Jarreau, Chuck Berry, J. Geils (met zijn Centerfold song), Adèle Bloemendaal, Henk Elsink, Sandra Reemer, Tom Petty, Hans Vermeulen en Riem de Wolff (Ramona, weet u het nog?). Van een aantal weet u het waarschijnlijk niet eens en denkt u nu: is die ook overleden? Bij anderen uit deze kleine opsomming denkt u: dat was toch een kanjer op zijn of haar vakgebied en wat heb ik er een prettige herinneringen aan om vervolgens weer over te gaan tot de orde van de dag.

Denkend aan Dik

Maar toen werd het 21 november, de dag waarop de heer Dik Wessels op zijn jachthoorn blies om zijn laatste reis naar de eigen eeuwige jachtvelden te aanvaarden. Dik Wessels, bouwmagnaat en grote man van het bouwconcern VolkerWessels, icoon, miljardair en de op twee na rijkste man van Nederland volgens de Quote 500. Bouwreus en de man die binnenliep dankzij World Online. Maar ook de aanvoerder die als verbinder FC Twente weer boven water kreeg. Zo maar enkele uitspraken die ik verzameld heb toen ik zijn naam intikte op Google. In één oogopslag een markante man.

Groots in het zakendoen

Net als Jan van Halst van FC Twente moet ik u eerlijk bekennen, dat ik geschokt was toen een relatie van mij uit Rijssen een appje stuurde aan het begin van de ochtend van 21 november en mij op de hoogte stelde van zijn overlijden. “De verslagenheid is hier groot”, zo reageerde een van mijn andere relaties, werkzaam als directeur voor een van de werkmaatschappijen van het concern. Alle mensen die ik al met naam noemde, ken ik net zoals de heer Wessels niet persoonlijk. Ja, in het voorbijgaan tijdens een afscheidsfeestje van een relatie van mij, heb ik hem eenmaal de hand geschud. Fysiek geen grote man en in alle bescheidenheid wachtend op zijn beurt om de jubilaris te feliciteren. Maar hij was groots in het zakendoen. Het overlijden van een mens derhalve die niet behoorde tot mijn naaste relatiekring.

Een bijzondere manier om aan de weg te timmeren

Wat is dan toch de reden dat deze markante kleine grote man mijn gemoederen zo bezighoudt? Want hij komt nog elke dag weer ter sprake in mijn gesprekken met relaties als ik het heb over de schaarste op de arbeidsmarkt, ook als het gaat om vaklieden. Dik Wessels, selfmade timmerman en later zakenman, fier prijkend tussen Charlene de Carvalho-Heineken, Frits Goldschmeding en John de Mol in de Quote 500 lijst. Kijk ik dan naar het vermogen wat hij bezit of de manier waarop deze man zo succesvol is geworden? Ik denk dat het laatste mij zo imponeert, want daarbij gaat het om het hebben van een visie, om lef en doorzettingsvermogen, een niet aflatende inzet en de bereidheid hebben altijd door te gaan, daar waar anderen al lang zijn gestopt.

Dik, de ‘Wijze uit het Oosten’

Maar succesvol worden is in mijn optiek ook kansen zien en creëren en de bereidheid tot risico’s nemen om soms keihard onderuit te gaan en keihard te zijn, weer op te staan teneinde de kansen te benutten. En hoe zit het nou? Krijg je kansen, of creëer je kansen? Eigenschappen die elke ondernemer moet bezitten om zijn ideeën om te zetten in een concept waarvan mensen zich laten overtuigen dat dit hen tot voordeel strekt. Niet what, maar why is dan belangrijk waarbij ik dan nog maar weer een keer terugdenk aan de laatste bijeenkomst van het INVK waarover ik u in mijn vorige column al berichtte. En stiekem moet ik dan gniffelen bij de gedachte dat deze ‘Wijze Dik uit het Oosten’ het toch maar mooi heeft geflikt, óók in het westen van ons polderlandje. Deze week was ik weer in Rijssen voor zaken en heb in het centrum nog even stil gestaan bij die prachtige Schildkerk, waar de uitvaartplechtigheid plaatsvond. Ik bedacht mij toen dat ik naast natuurlijk onze eigen Haldu Helden eigenlijk maar twee echte beroemde timmerlieden ken, Jozef (door Herman Finkers ook wel Spiekerjozef genoemd) van Nazareth, vader van het kindje Jezus en vereeuwigd in de kerststal én Dik Wessels. Hoezo bijna Kerstmis? Een markante man is niet meer, hij rust in vrede.

Mijmeren over alle momenten

Ik denk dus dat ik net zoals u ben en december óók gebruik om terug te kijken. En zo ga ik met u richting het einde van het jaar 2017, een jaar waarin ik in de privésfeer hoogte- maar ook dieptepunten heb gekend, waarin wij regelmatig feest hebben gevierd maar ook de vader van een van mijn beste vrienden de laatste eer hebben bewezen. Het kan verkeren, maar hoe kan het ook anders? Immers, het leven is als een pijpkaneel, iedereen zuigt er aan en krijgt zijn deel. Ging het bij u anders dan? 2017 is ook het jaar dat ik alweer 9 jaren met onderbreking van een jaar voor u mag schrijven. De eerste column uit 2008 vlak voor aanvang van de crisis heb ik er nog eens op nageslagen. Wat is er veel gebeurd in al die jaren. Hoezo terugkijken en mijmeren maar ook glimlachen om toen, toen ik nog een columnistje in de dop was.

De blik op de toekomst. Er wacht ons allen groei…

Op het moment dat ik deze column schrijf, rond ik net mijn persoonlijke maandadministratie af en verwerk de bankafschriften waarna tijdens het afsluiten van het Internetbankieren de sectorprognose van de Rabobank voor 2018 mijn aandacht trekt. Naar verwachting gaan we in 2018 door met waar wij in 2017 zijn gebleven. Groei in de bouw in de wetenschap dat onze sector, samen met de zakelijke dienstverlening, het hardst zullen groeien. Mensen hebben weer meer te besteden en het consumentenvertrouwen ligt al geruime tijd boven het lange termijn gemiddelde. Naar verwachting zal de bouwproductie volgend jaar met 4,5% doorgroeien ten opzichte van de groei in 2017. Mooie kengetallen die mij met een gerust hart naar die gezellige kerstperiode en oud en nieuw doen verlangen.

Dus ook in 2018 blijf ik mij bij u melden

En dan zit de schrijfdruk er voor even ook weer op. Druk omdat de deadline van dit decembernummer mij als een zwaard van Damocles boven het hoofd hangt. Maar volgens Frits Visser, de Damocles en tevens uitgever van dit mooie blad dat ook alweer 25 jaar bestaat, is er voor mensen bijna niets mooiers dan met Kerst de sfeer op te snuiven van gezelligheid, zittend met een goed glas wijn in de ene hand voor een knapperend haardvuur en in de andere hand het geritsel van omslaande pagina’s van deze versie van Bouwen in het Oosten. Ja, die Frits kan mooi vertellen en mij nog beter overtuigen dat ik er nog een jaartje bij aan moet knopen. Hij moest eens weten wat hij zijn columnisten (en lezers!) wel niet aandoet. Dus ook voor 2018 geldt wederom; deadlines halen. Wist u dat mijn eerste spitse column voor 2018 al in de maak is?

Graag wens ik u en uw dierbaren heerlijke en gezellige feestdagen toe en spreek u graag weer in het nieuwe jaar. Ik heb er nu al zin in.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Why tell me why? Omdat uw relaties erom vragen

Leestijd: 4 minuten

Onlangs nam ik als lid deel aan een INVK bijeenkomst. INVK staat voor Stichting Nederlands Instituut Voor Kennisoverdracht. Te midden van andere directeuren en ondernemers wisselen we regelmatig kennis uit en laten we ons inspireren. Dit keer maakte ik kennis met The Golden Circle van Simon Sinek. De schellen vielen mij van de ogen.

In ons drukke ondernemerswereldje zijn we allemaal elke dag heel actief met het aanbieden van de What. Of concreter: onze producten en diensten. Maar hoe kortzichtig dit is, werd mij ineens duidelijk. Veel belangrijker is het om bij je doelgroep de Why over te brengen: waaróm je eigenlijk opereert in de branche waarin je zit. Waaróm je elke dag om 6.00 uur uit je bed stapt om de strijd aan te gaan. Waaróm je doorgaat als het even helemaal tegenzit. Die Why maakt namelijk wie je bent, terwijl de What alleen laat zien wat er uit je handen komt. Vergelijk het met een klein, onbekommerd, maar oh zo nieuwsgierig kind. Compleet nieuw in deze wereld vraagt het nooit wanneer of wat, maar bijna altijd: waarom is dat zo papa? Waarom opa dit? Waarom oma dat? Dat is toch zo? Dit komt omdat dit kind authentiek op zoek is naar de authenticiteit in anderen.

Waarom doe je wat je doet?

Waarom dit zo belangrijk is? Nieuwe werknemers en nieuwe klanten selecteer je tegenwoordig niet meer op de What. Je weet gewoon dat iedereen tegenwoordig een goede opleiding heeft. Je weet gewoon dat zowat elke werkzaamheid in Nederland, en ook elk product, in het bezit is van alle stempels en keurmerken en tien keer gecontroleerd. In die compleet gereguleerde markt, maak je alleen nog maar het verschil als de mensen waarmee je omgaat, of wilt omgaan, heel scherp zien waarom je doet wat je doet. Dit kun je niet acteren, je kunt het wel leren. Door goed bij jezelf na te gaan waar je kernkwaliteiten zitten, daar bij te blijven, en die voor de volle 100% te benutten en uit te dragen. De anderen zien en voelen direct dat je authentiek bent en willen daarom met je samenwerken. “People don’t buy WHAT you do, they buy WHY you do it.” Ze snappen namelijk jouw Why en geloven daar in. De Why komt altijd voort uit de intrinsieke motivatie en wordt overgoten met passie. En ik doe graag zaken (in de ruimste zin des woords) met mensen die staan voor hun vak en authentiek zijn. Daar krijg ik een goed gevoel van. Daar word ik door geïnspireerd en het zet mij aan tot actie.

Mijn Why? Heel simpel: mensen

Omgaan met mensen is mijn Why. En daar komen hele mooie dingen uit. Onlangs werd ik perfect geholpen in een winkel voor computers. De jongeman had het állemaal en hélemaal: voorkomen, stijl en belangstelling voor de klant. Ik raakte geïnteresseerd in hem en binnenkort werkt hij bij Haldu Groep als recruiter! Had hij ooit van ons gehoord? Nee. Had hij het slecht in die winkel? Ik denk het niet. Toch kon ik hem op goede gronden duidelijk maken waarom hij zijn talenten niet maximaal benutte, waaróm hij alles in zich had het bij Haldu Groep te maken en waaróm het moment van overstappen niet beter kon zijn dan nu. In onze gesprekken over zijn nieuwe baan kwam natuurlijk de What (salaris) aan de orde, maar lang niet zo vaak als de Why.

Nog een voorbeeld…

Ik geef u nog een voorbeeld. Na lange en intensieve onderhandelingen hebben we nu een raamovereenkomst met de grootste bouwer van Nederland. En zijn wij er ongelofelijk trots op. Ons LinkedIn-bericht hierover werd maar liefst 14.000 keer bekeken en de felicitaties, ook van de concurrentie, waren niet van de lucht. De weg naar dit contract was lang en we hebben voortdurend moeten overtuigen wat onze Why precies is. Ik geef ‘m u in een notendop: omdat wij staan voor personeel in de ruimste zin des woords en een echte bruggenbouwer zijn die zorgvuldig steen op steen legt om die solide brug tijdig te kunnen opleveren. Gaandeweg in de onderhandeling ging het niet langer om wat we leveren, maar waaróm wij die drive hebben en ook wát ons triggert deze te blijven hebben. Ik proefde het enthousiasme van mijn gesprekspartners om er samen iets van te maken. En hun enthousiasme zet mij aan om alles uit de kast te halen ten gunste van een vruchtbare samenwerking.

Beleef het zelf

Nieuwsgierig naar de Golden Circle? Kijk dan zelf even naar het filmpje.  Ik hoef u niet meer uit te leggen waarom!

Ontdek het zelf!

Why tell me why. Anita Meijer zong er jaren geleden al over. Sta nog eens stil bij uw Why, handel daarnaar en maak het verschil. Het maakt van ons leukere en authentiekere mensen in het zaken doen. Why? Ontdek het zelf!

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Column: Inspiratie. Wat is het? Waar komt het vandaan? En vooral: hoe krijgt u het?

Leestijd: 4 minuten

Schrijven vind ik leuk. Een van de redenen waarom ik, met inbegrip van een korte sabbatical, al jaren voor u schrijf. En die behoefte om mij tot u te richten met activerende boodschappen neemt alleen maar toe. Naast deze column in Bouw in het Oosten, plaats ik bijvoorbeeld ook regelmatig blogs; zoals via LinkedIn en op de website van Haldu Groep. Natuurlijk om traffic te genereren via deze media, maar ook omdat ik het leuk vind om met onze taal bezig te zijn. Onlangs probeerde ik in een blog de vinger te leggen op één van de grote mysteries in mijn leven: inspiratie. Onderaan deze column geef ik u de link naar die blog. Maar eerst wil ik geïnspireerd in deze column uw aandacht vangen én vasthouden voor hetzelfde onderwerp.

Iets in het leven moet je aan de gang houden. En het is verrassend om te ontdekken hoe mensen hierin kunnen verschillen. Zo zijn er mensen die elke werkdag doorkomen met het vooruitzicht op hun pensioen. Ook ken ik fantastische mensen die door de week voortdurend dromen over de zaterdagmiddagwedstrijd van hun lokale club. Het inspireert hen om alle andere dagelijkse sleurzaken door te komen en voor lief te nemen.

Inzet + beloning = geforceerde inspiratie

Begrijpt u waar ik heen wil? Veel mensen ‘komen iets door’ omdat er iets leuks is wat als beloning op hen wacht. Dát is hun inspiratie en ik respecteer iedereen daar om. Eerlijk is eerlijk: zelf heb ik dat ook wel. Een belletje van thuis tijdens een drukke werkdag dat er ‘s avonds een heerlijk bord met bloemkool en een Hollandse gehaktbal op mij wacht, geeft mij de rest van die middag vleugels! De aloude connectie tussen inzet en beloning leidt tot inspiratie voor veel stervelingen, dus ook voor mij. Maar, met alle respect, het is toch wel een soort geforceerde inspiratie.

Leuk vinden wat je doet = echte inspiratie

Want wat ik inmiddels heb ontdekt in mijn drukke leventje, is dat het nóg leuker is om inspiratie te krijgen van iets wat je nú doet, dan inspiratie krijgen van een uitgestelde beloning. Slaag je erin die koppeling tussen beloning en inspiratie te doorbreken, dan ziet het leven er ineens nog positiever uit. Want je doet gewoon voortdurend wat je leuk vindt en je dus inspireert. De kunst daarbij is om ook in je verplichte dagelijkse activiteiten een bepaald soort bezieling te leggen en te vinden. En zakelijk en privé lopen daarbij gewoon door elkaar heen. Geen probleem.

Inspiratie in de vorm van adrenaline: EPO die mág!

Onlangs deed ik iets wat ik onvoorstelbaar leuk vond en wat mij een boost adrenaline gaf waarmee ik elke Russische atleet mijlenver achter mij zou hebben gelaten tijdens de Olympische Spelen. Zeg maar: EPO die mág. Collega-ondernemer Kees de Jong van het MKB platform de Groeifactor interviewde mij. In een echte studio, met microfoon én de insteek van zijn zijde om geen genoegen te nemen met halve antwoorden. Hij vroeg mij het hemd van mijn lijf en vroeg vooral met interesse dóór. Zoals over de worstelingen die ik als ondernemer heb met dilemma’s als leiderschap, mijn omgang met medewerkers, de bedrijfsstrategie, financiën, sales en meer. We hebben gepraat over successen, maar nog veel meer over teleurstellingen en hoe ik daar ben uit gekomen. Hoe ben ik begonnen op het glibberige pad van ondernemerschap? Wat kwam ik allemaal op mijn weg tegen? En hoe gaat het nu met Haldu Groep sinds de fusie in 2010? Maar vooral ook hoe ik de toekomst zie. Kortom, Kees heeft mij een replay laten zien van hoe het de afgelopen 14 jaar met mij en mijn organisatie is gegaan. Een confronterende terugblik, maar wel erg leuk. Ik durf zelfs te stellen… inspirerend! Helemaal voor mij en hopelijk voor u als luisteraar. Want deze opname kunt u zelf afluisteren en checken of het klopt wat ik hier allemaal beweer.

Leren en inspireren: het rijmt niet voor niets

Het is leuk om naar de verhalen van andere mensen te luisteren, het geeft je vleugels en het vormt je. Het helpt je misschien om niet in diezelfde valkuilen te storten, maar er gewoon onbekommerd over heen te springen. Mijn devies? Blijf luisteren en leren, dan kun je inspireren op een manier waarop andere mensen en vooral start ups, dus jong en oud, wellicht betere ondernemers worden. En ook: haal inspiratie uit de kleinste, dagelijkse dingen. Het hoeft niet altijd mega en groots te zijn maar het draagt er wel in belangrijke mate toe bij dat ik mijn doelstellingen behaal, privé én zakelijk!

Als ik ergens inspiratie van krijg, dan is het wel van andere mensen!

Ik beloofde u de link naar mijn eerdere blog over inspiratie. Die leest u via www.haldugroep.nl/dissertatie-inspiratie-gaat-mee. En hier geef ik u de link naar mijn interview met Kees de Jong van de Groeifactor: www.mkb-brandstof.nl/groeifactor. Neem voor dit, maar ook voor inspirerende verhalen van andere ondernemers, vooral even de tijd. En inspireren mijn woorden u? Laat het mij weten. Want als ik ergens inspiratie van krijg, dan is het wel van andere mensen! Communiceren en inspireren dus. En weet u wat? We kunnen het allemaal leren.

Caspar Jansen

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven

Caspar Jansen: “Mag ik u inspireren?”

Leestijd: < 1 minuut

“Schrijven en communiceren vind ik leuk”, zegt Caspar Jansen van Haldu Groep. “Een van de redenen waarom ik al jaren voor u schrijf. En die behoefte om mij tot u te richten met activerende boodschappen neemt alleen maar toe.

Nieuwe bijdragen

Mijn nieuwste bijdrage? Mijn column in Bouwen in het Oosten. Ook attendeer ik u graag op mijn bijdrage in de vorm van een interview met Kees de Jong van de Groeifactor. Dit interview kunt u beluisteren via  www.mkb-brandstof.nl/groeifactor. Laat u inspireren, zou ik zeggen. Veel lees- en luisterplezier gewenst!

column Caspar Jansen

Niet de vacature gevonden die je zocht?

Meld je aan voor een JobAlert en krijg per e-mail bericht zodra de vacature beschikbaar komt!

Direct inschrijven
Chat live met ons
1
Chat live met ons
Live chat met onze recruiters
Hallo, welkom bij Haldu Groep. Heb je een vraag over een vacature? Onze recruiters zitten klaar om je vraag te beantwoorden via Whatsapp chat.