Waar een gezamenlijke wil is, is een omweg!

De bouw is weer booming. Aannemers werken zich verbeten door de rijk gevulde orderportefeuille heen. Als ik hen in de bouwkeet vraag hoe zij de toekomst zien, staren zij spoorslags als een verlamd konijn in de koplampen van mijn prikkelende vraag. Met een driftige vinger wijzen zij vervolgens in de bouwkeet naar het planbord achter hen en zeggen: “Díe deadline is mijn toekomst! Daarna zien we wel weer!”. Tsja, dat deden we in de crisis ook!

Gelukkig kijk ik al wél verder naar de toekomst. Ja, voor ú én natuurlijk ook voor mijzelf. En ik zie een megaprobleem de Nederlandse bouwterreinen ondermijnen: de kwantiteit van de beschikbare vakmensen om uw deadlines überhaupt te kunnen halen, daalt in schrikbarend tempo. In de crisis hebben 80.000 vakmensen, al of niet gedwongen de bouw verlaten en zij zijn bijna volledig verdampt, want een fractie hiervan keerde slechts terug in onze prachtige branche. En dan de kwaliteit. Wellicht een nog nijpender probleem dan het rap leeglopende reservoir aan vaklieden.

Instroom in de bouw: het zal uw tijd wel duren?
Het is de gezamenlijke verantwoordelijkheid van aannemer en uitzendbureau om te zorgen voor training en opleidingen in de bouw en techniek. Want de slechts enkele druppels op de gloeiende plaat op dat terrein in deze booming tijd gaan ons geen soelaas bieden voor de toekomst. Het onderwerp instroom in de bouw wordt als totaal oninteressant gezien, de positieve uitzonderingen daargelaten. Veel partijen nemen zelfs een wat hautaine houding aan: mijn tijd zal het wel duren of daar heb ik toch het uitzendbureau voor. Ik zeg u: diezelfde tijd duurt niet lang meer. Nu al heeft u volle opdrachtportefeuilles, maar straks niet meer de werklieden en al helemaal niet de Nederlandse vaklieden. Is dit nu al werkelijkheid? Wellicht nog niet in uw specifieke situatie, maar het kán de bittere waarheid worden, want ik kom bij veel van uw collega’s in Nederland om over deze trend te spreken. Sterker nog: ik verwacht dat aannemers opdrachten gaan mislopen omdat de concurrent eerder kan aantonen de juiste vakmensen op de opdracht te zetten. Niet de B van Bestek gaat het verschil maken, maar de B van Beschikbaarheid!

Samen duurzaam vakmensen kweken
Door met z’n allen in dezelfde talentvijver te vissen en te hengelen naar goede medewerkers die nu nog bij de concurrent werken, gaan wij het niet redden. We lokken ze met grote zakken geld en dragen daarmee niet bij aan de zoektocht naar nieuwe goede en beschikbare mensen. In die vijver blijven vissen, leidt straks massaal tot vissen áchter het net of vissterfte. De zuurstof is er uit. We moeten dus structureel gaan samenwerken aan kwantiteit en kwaliteit in de bouw. Niet de mensen bij elkaar wegvissen, maar samenwerken aan een duurzame groei van een grote school vissen waar we sámen nog lang uit kunnen putten. Daarom mijn thema: waar een gezamenlijke wil is, is een omweg.

Koehandel op internet in timmermannen
Ik kan u een bizar voorbeeld geven van hoe hoog de nood is. Slimme internetbureaus lanceren social media campagnes voor ons zodat wij de juiste vakmensen in nieuw vijvers kunnen vinden. Voor elke goede lead vragen ze geld. Wist u dat een lead voor een metselaar nu al 2x meer waard is dan een timmerman? Handige zakenlieden die internetboys. Het zij ze gegund want zo werkt vraag en aanbod dus in een verstoorde markt.

Onze buitenlandse collega’s verdienen onze volledige focus
Parallel aan deze ontwikkeling zien we dat door de globalisering de toestroom van buitenlanders alleen maar toeneemt. Of u het nu wilt of niet: ze komen, ze willen werken, en ook heel graag in de bouw! Dit is ruw goud voor onze branche, maar dit betekent echter wel dat wij steeds meer moeten investeren om buitenlandse en Nederlandse vissen te vangen die voor onze klanten aan de slag willen. Echter, dan moet je ook rekening willen houden met de beperkingen van het ter beschikking stellen van buitenlanders. Denk aan taal, cultuur en kennis van de Nederlandse bouwtechnieken.

Hoe is het met uw VOC mentaliteit?
Wij Nederlanders gaan altijd prat op onze handelsgeest en respect voor andere culturen, zeker als het gaat om de handel. Laten we er dan ook naar handelen en meer open minded worden op de bouw zodat we de klus samen kunnen klaren. Daar zijn wij als uitzendbureau voor nodig, maar daar hebben we u als onze klant ook voor nodig. Zelf geef ik graag het goede voorbeeld. De buitenlandse vakmensen die wij hier heen halen, laten we bij gebleken geschiktheid direct hun VCA diploma halen en we leiden ze op om de Nederlandse bouwtechnieken onder de knie te krijgen. Sterker nog: op het kantoor van Haldu Groep werken inmiddels drie Poolse collega’s om hun landgenoten in de Nederlandse bouw maximaal te ondersteunen. Over internationalisering gesproken! En wij schromen niet, ook al hebben wij met hindernissen te maken. En daarvan laten wij u profiteren.

Samen vormen wij vier handen op één buik
Uitzendbureaus hebben twee handen en aannemers hebben er ook twee. Laten we die vier handen samen op één buik leggen. Samen op zoek naar genoeg én goed gekwalificeerde vakmensen, uit Nederland en daarbuiten om nu het werk klaar te maken en om zo gebruik te maken van de kansen die de economie ons op dit moment biedt. Want er komen ook weer andere tijden.

Overdreven
Vindt u mijn opinie overdreven, maak ik stennis om niks of ben ik een zwartkijker? Mogelijk dat ik nuances in deze column had kunnen aanbrengen, maar ik heb nu wel uw aandacht. En een goede lezer heeft maar een half woord nodig om te beseffen dat wij samen nu echt actie moeten gaan ondernemen. Natuurlijk sta ik daarbij open voor uw gedachten ten aanzien van dit thema. Een afspraak om hierover te sparren is natuurlijk zo gemaakt.

U weet mij te vinden en kunt op mij rekenen. Kan ik ook op u rekenen?

Caspar Jansen