Een dissertatie over inspiratie. Gaat u mee?

Zit u op LinkedIn? Loop dan eens uw tijdlijn door. Ik wed dat u bij vijf van de tien berichten het woord inspiratie tegenkomt. Of z’n populaire broertje passie. We hebben het met z’n allen voortdurend over die begrippen. We strooien ze kwistig in het rond. En niemand weet wat ze écht inhouden. Een beetje als Bitcoins, virtueel geld. Soms heb ik het gevoel dat het woord inspiratie in de Nederlandse taal dezelfde lading heeft als het woordje ‘er’. Je weet intuïtief dat het nodig is om een zin compleet te maken, maar als je dit woordje separeert, heb je geen idee waar het over gaat! Met deze introductie wil ik overigens de uitwerking van LinkedIn niet bagatelliseren. Sterker nog, ik maak er dankbaar gebruik van als communicatiemedium en pluk daarvan ook de vruchten.

Inspiratie inspireert mij…
Als degelijk en religieus opgevoede jongeling ken ik uiteraard de speciale betekenis van het geloof die inspiratie voor veel mensen heeft. Die respecteer ik uiteraard. Tegelijkertijd ben ik gefascineerd door deze paradox: het belang van inspiratie versus hoe weinig we ervan weten. Of laat ik zonder ironie zeggen: die paradox inspireert mij. Wat drijft u en mij om elke dag uit de veren te stappen? Vaak voor dag en dauw. Is dit iets wat intrinsiek ín u zit? Of moet u die inspiratie om er elke dag tegenaan te gaan van buiten uzelf halen? Neem alleen al het begrip ‘er tegenaan gaan’. Dat heeft in al zijn logheid al bijna niets van inspiratie in zich. Alsof u elke dag een loodzwaar blok beton een heuvel op moet duwen. Transpiratie versus inspiratie. Het zweet klotst nu al onder mijn oksels.

Inspiratie is…beweging!
Graag deel ik met u mijn idee van wat inspiratie eigenlijk is. Ik denk dat inspiratie een energie is. Dus geen statisch begrip, maar een beweging, een positieve beweging. Inspiratie is een plotseling opstekend windje dat uw spreekwoordelijk stilgevallen zeilbootje inééns alle vaart vooruit geeft. Alsof het vanzelf gaat. Of wanneer je een lastig zakelijk gesprek in gaat, en je voelt met de voet nog op de drempel: dít gaat tóch lukken. Ik bedoel dat mysterieuze kantelmoment tussen duwen en trekken. Tussen hijsen en liften. Dat universele gevoel kent iedereen. Je hebt een lastige dag op het werk. Achter elkaar duw je het ene na het andere spreekwoordelijke betonblok omhoog. Totdat je thuisfront je Whatsappt dat je vanavond bloemkool met een gehaktbal, je favoriete kost, eet! De rest van de werkdag voelt moeiteloos aan, je zoeft in de auto naar huis, op weg naar iets wat je heeft geïnspireerd en je lokt. Een beweging dus, vanuit een positief kantelmoment. Time flies when you are having fun.

De kunst is dus te achterhalen wat ú inspireert
Kan ik u inspireren bij uzelf te achterhalen wat u inspireert? Die diepe zoektocht in uzelf zal een vreemde gewaarwording opleveren. Daar ben ik zeker van. Namelijk dat mensen, en u wellicht ook, een absolute mentale scheiding in hun hoofd aanbrengen. Tussen werk en privé. Tussen wat moet en wat kan. Tussen verplichting en verpozing. En in bijna alle gevallen zit de invulling van het begrip inspiratie voor hen in de twee vlakken privé/verpozing. Zoals een hobby. Prima! Maar ik vraag u eens na te denken en te doen wat ik in mijn leven ook deed: deze mentale scheidslijnen weghalen. Het is te gek voor woorden om acht uur op een kantoor te zitten in de hoop en verwachting dat je thuis ineens met inspirerende zaken aan de slag gaat. Die scheiding in uw hoofd en ook hart is onnodig. Haal alle barrières in uw mind weg als het gaat om wat kan, wat moet, wat mag, wat leuk is en wat werk is. Strip uw gedachten kaal en kijk dan naar wat er voor u overblijft. Uw partner? Een droomreis? Een bijna onhaalbaar project? Het maakt niet uit wat er overblijft als u alle humbug en window dressing wegdenkt. Wat u wérkelijk drijft, weet u vervolgens als geen ander. Er aan toegeven is uw tweede actie.

Geïnspireerd leven kan geen dag wachten!
In mijn geval bleef er na die persoonlijke zoektocht iets heel bijzonders over: als je alle onzin in mijn leven weg stript, blijft er over dat ik graag met mensen omga en daarbij ook de grenzen opzoek. Zowel privé als zakelijk. Zowel thuis als op een bouwplaats. Die constatering is voor mij een oneindige bron van inspiratie. En ik hoef er niet over na te denken of ik werk of niet. Die mensenpassie is mijn motor, mijn beweging, mijn brandstof. Of ik nu een oud dametje voor laat in de lift, of een CEO spreek over een belangrijk contract: ik hou van mensen en handel daar naar. 24/7, uit mijzelf, dus per definitie geïnspireerd. En dan gaat het niet over ‘het is vandaag wel gelukt of niet gelukt’. Nee, de dag is altijd gelukt en biedt ook weer aanknopingspunten en inspiratie voor morgen.

Ik daag u uit die zoektocht naar uzelf nú te starten. Want neem van mij aan: geïnspireerd leven kan geen dag wachten!

Wellicht heeft u mijn verhaal supernuchter gelezen en vraagt u zich af waarom ik hier zoveel tijd en aandacht aan kan besteden. Heb ik niks beters te doen? Mocht u uzelf díe vraag nu inderdaad stellen, dan heeft u ook direct de essentie van inspiratie te pakken! Heeft u iets beters te doen dan u nu doet? Dan ligt dáár uw inspiratie! Heeft u ‘m door? Ga er dan ook voor! Mooi, he?

Tot slot: ik ben over dit mooie onderwerp nog lang niet uitgepraat. Ha! Mijn tweede blog binnenkort gaat hierop onverdroten door. En als ik u nu heb geïnspireerd? Stick with me! Want in mijn volgende blog vertel ik meer over een ongelooflijk mooi interview dat ik onlangs mocht geven aan het MKB platform De Groeifactor. Dit interview opende ook weer deuren in mijn hoofd en hart én deuren naar iedereen die het maar wil weten. Die ervaring deel ik met u, in mijn vólgende blog…stay tuned!

Caspar Jansen